Społeczeństwo. Podstawa naszego istnienia, forma bazowa ludności naszej planety. Z drugiej strony internet - źródło wszelkiej wiedzy, pozwalające nam komunikować się z drugą stroną globu w zaledwie ułamku sekundy.
W połączeniu powstają rozmaite sieci społecznościowe. Człowiek, jako gatunek stadny wymaga bycia w kontacie z innymi ludźmi. W obecnych czasach, za pośrednictwem internetu możemy komunikować się z osobami odległymi o setki kilometrów, do tego praktycznie za darmo i bez opóźnień czasowych. Jednak zwróćmy uwagę na to, że sieci społecznościowe, serwisy społecznościowe, które zrzeszają często setki tysięcy osób coraz częściej powodują, że zatracamy istotę człowieczeństwa. Zamiast być gatunkiem stadnym, stajemy się gatunkiem siedząco-pokojowo-komputerowym. Zamiast wyjść z bratem na dwór, pograć w piłkę czy wypić piwo - piszemy do brata na Facebooku, gdy brat siedzi obok, za ścianą. Serwisy takie jak Facebook lub Twitter ograniczają naszą swobodę, gdyż coraz częściej stajemy się ich niewolnikami. Musimy opublikować nasze zdjęcie, wyrazić komentarz na dany temat, zbluzgać znajomego.. To staje się powoli chorobą, nieuleczalną zarazą, która wypala dusze ludzkiego gatunku. Zamiast starać się integrować z innymi ludźmi - integrujemy się, ale z naszym komputerem i internetowym kontem w serwisie społecznościowym. Takie portale nie są złe - jednak należy dawkować je z umiarem. Tak jak dawkowanie leków jest określone w ulotce, tak dawkowanie np. Facebook\'a powinno być również określone z góry, na przyklad maksymalnie godzina dziennie. Wystarczy aby zobaczyć co u naszego znajomego, jak nasza klasa czuje się nasza babcia czy też co ubrała nasza znajoma na studniówkę. Ludzie jednak nie dostrzegają zagrożeń czychających na nich w serwisach społecznościowych. Nie widzą tego, że uzależniają się od publikowania każdego szczegółu własnego życia na Twitterze. Stajemy się powoli niewolnikami siły przekazu, siły społecznościowej, która coraz częściej zaczyna rządzić naszymi poczynaniami. Warto przemyśleć nasze postępowanie, zastanowić się nad pewnymi aspektami korzystania z rozmaitych Facebooków, Twitterów czy podobnych serwisów. Zastanowić się nad tym - kim tak właściwie jesteśmy? Czy jesteśmy osobą, która robi wszystko na pokaz, aby tylko się pochwalić? Zacznijmy szanować własną wartość i godność osobistą, nie nadużywajmy sieci i serwisów społecznościowych - a cała ludzkość na tym skorzysta. Stratna na pewno nie będzie, jedynie może odnieść sukces. Mania serwisów społecznościowych staje sięzarazą, należy jej zapobiegać profilaktycznie, zamiast leczyć za kilka lat. Nie pozwólmy na to, abyśmy zatracili poczucie własnej wartości, nie dajmy sobą manipulować - gdyż obecnie sieci społecznościowe rządą naszymi poczynaniami. A powinno być odwrotnie, czyż nie?